İnsanlar bölündüler;öyle yarısı bir yana diğer yarısı bir yana gibi de değil
Siyah,beyaz diye bölündüler
Tanrıya inananlar inanmayanlar diye bölündüler
İnananlar;
Müslüman,Hristiyan,Yahudi,Ermeni,Alevi,Sünni diye bölündüler
Zengin fakir diye bölündüler
Doğru söyleyenler söylemeyenler diye bölündüler
Siz biz diye bölündüler
Onlar haksız biz haklıyız diye bölündüler
Sağcıyız solcuyuz diye bölündüler
Bölüne bölüne bölüne bir hiç kadar küçük kaldılar.
Birbirlerini öldürecek kadar nefretle bakar oldular birbirlerine
Yaktılar,yıktılar,dövdüler,öldürdüler...
Beyaz siyahı öldürdü mesela neden bu kadar siyahsın diye
Zengin fakiri iteledi her fırsaatta biraz daha öteye.
Biz haklıyız diyenler dinlemeden dövdü sözde haksızları
İşte tüm bunlar insan olduklarını unuttukları anda başladı.İçlerindeki o hırsa yenik düştükleri ,karşılarındakilerin de söz hakkı olduğunu unuttukları,kendilerinin daha akıllı olduklarını düşündükleri,dünya sahnesinde oynamalarını istenenden daha fazlasını istedikleri,elde etmek uğruna çoğu şeyden vazgeçtikleri an başladı.Ama farkedemedikleri,o vazgeçtikleri şey insanlıklarıydı...
Henüz insanlığından vazgeçmemiş,karşısındakine gülümsenin ne kadar değerli olduğunu bilen ve kendi başına değil,dünya insanlığı için yaşayan herkese selam olsun.Çoğalın,çoğalalım birlikte...
*Unutmayın;karşınızdakinin yüzünü güldürmek onu ağlatmaktan daha kolaydır!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder